Jest to według definicji taki rodzaj handlu, w którym towary są sprzedawane bezpośrednio (samoobsługowo lub „według wzorów ” lub jako mix) z magazynu.

Klient sam wybiera towar z określonej listy produktów, które są dostępne na magazynie. Mogą płacić za te towary na miejscu oraz odebrać je osobiście. Do klientów tego typu należą rzemieślnicy, detaliści, właściciele zakładów gastronomicznych, mali producenci, instytucje publiczne czy właściciele zakładów usługowych.

Można stwierdzić, że cash and carry jest formą wielkopowierzchniowego handlu hurtowego (artykuły żywnościowe oraz nieżywnościowe), który polega na samoobsłudze  dla ściśle określonego wcześniej zarejestrowanego kręgu klientów. Zakupu może dokonywać osobiście klient lub wskazane przez niego osoba.

Cechy charakterystyczne cash and carry:

• Płatność po zakupie
• Sprzedaż klientom instytucjonalnym
• Dopuszczenie do zakupów zarejestrowanych klientów
• Klient odpowiedzialny jest za kompletowanie o transport zakupionych towarów

Zalety cash and carry:

• Akcje promocyjne
• Szeroka liczba produktów
• Korzystne ceny
• Bezpośredni dostęp do towarów
• Łatwość parkowania
• Różnorodność pakietów zakupowych
• Krótki czas uzupełnienia zapasów towarów

Wady cash and carry:

• Brak możliwości negocjacji
• Koszt transportu po stronie klienta
• Natychmiastowa zapłata
• Większość produktów niemarkowych
• Organizacja zakupów we własnym czasie

Przykłady cash and carry w Polsce:

• Eurocash
• Makro
• Selgros

Bibliografia:

• Czeczotko M. (red.) (2017) Postrzeganie marek własnych sieci hurtowej Makro Cash&Carry przez odbiorców profesjonalnych z sektora usług gastronomicznych, „PISMO ŚRODOWISKA BADACZY PROBLEMÓW RYNKU”, nr 3 (368) tom II
• Kłosiewicz-Górecka U. (2014), Zmiany w handlu w okresie spowolnienia gospodarczego, Instytut Badań Rynku, Konsumpcji i Koniunktur w Warszawie
• Kotler P., Armstrong G., Saunders J., Wong V. (2002), Marketing, podręcznik europejski, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa